Alle tuchtzaken

Tucht op Vrijdag · 65

Een vermoeden mag. Maar waarop is het gebaseerd?

Beroepscode als naslagwerk (PDF)

Een gedragswetenschapper van Veilig Thuis werkte mee aan een Verzoek tot Onderzoek (VTO) over twee jonge kinderen. In het rapport werden meerdere conclusies en aannames opgenomen, onder meer over mogelijk contactverlies, ouderverstoting en mogelijke persoonlijkheidsproblematiek bij de vader.

De vader diende een klacht in. Volgens hem waren deze conclusies gebaseerd op aannames en onvoldoende onderbouwd.

Het tuchtcollege sprak zich niet uit over de vraag of die conclusies uiteindelijk waar of onwaar waren. Het beoordeelde vooral of de redenering ernaartoe zorgvuldig, toetsbaar en navolgbaar was onderbouwd. En juist op dat punt schoot het VTO volgens het College tekort.

Het College oordeelde dat artikel (4) D van de Beroepscode is geschonden: Bevorderen van het vertrouwen in de jeugdhulp en jeugdbescherming.

Volgens het College bevatten de verschillende versies van het VTO conclusies en aannames die onvoldoende zorgvuldig waren onderbouwd. Er ontbraken concrete voorbeelden, een duidelijke uitleg en een navolgbare redenering waarom juist deze conclusies werden getrokken. Daardoor werd het vertrouwen van de vader in de jeugdhulp en jeugdbescherming geschaad.

Klachtonderdeel 1 werd ongegrond verklaard.

Klachtonderdeel 2 werd gegrond verklaard.

De jeugdprofessional kreeg een waarschuwing. Het College woog mee dat zij tijdens de zitting liet zien te reflecteren op haar handelen.

Een professionele hypothese mag.

Een vermoeden mag ook.

Maar als je die verwoordt in een document met mogelijke juridische en gezinsingrijpende gevolgen, moet zichtbaar zijn:

Juist die navolgbaarheid maakt een professionele afweging toetsbaar.

Wat mij opvalt in het VTO: de vader legt op oprechte en vriendelijke wijze contact. Verbindend, complimenteus. En dan volgt er letterlijk: "Hierdoor kan een beeld ontstaan van een vader en de kinderen die 'slachtoffer' zijn van het handelen van moeder."

Juist dat vind ik ongemakkelijk aan deze zaak. Niet omdat zo'n conclusie onmogelijk zou kunnen zijn, maar omdat ik als lezer wil kunnen volgen hoe die stap is gezet. Welke observaties, feiten of afwegingen maken dat deze conclusie logisch is?

Dat is precies waar het tuchtcollege ook naar kijkt. Niet of een conclusie uiteindelijk waar is, maar of deze toetsbaar en volgbaar is onderbouwd.

Beroepsethische reflectie begint daarom al vóór het schrijven. Bij de gedachten die je vormt en de betekenis die je geeft aan wat je ziet. De vraag die je jezelf steeds stelt, is: kan een ander mijn redenering volgen, en heb ik zichtbaar gemaakt waarop mijn conclusie is gebaseerd?

Hoe zorg jij ervoor dat jouw conclusies voor collega’s, ouders én het tuchtcollege stap voor stap navolgbaar en toetsbaar zijn?

Wil je dit met je team? Stuur deze pagina door naar je leidinggevende.