Alle tuchtzaken

Tucht op Vrijdag · 83

Een geheim dat niet van het kind was

Beroepscode als naslagwerk (PDF)

Een behandelaar bespreekt met het jongste kind in een gezin dat de oudste broer of zus misschien ergens anders gaat wonen. Met de ouders is dat niet overlegd. Volgens de ouders houdt het kind het voor zich.

De behandelaar begeleidde een gezin met twee kinderen. Het jongste kind leerde omgaan met een ingewikkelde thuissituatie. In een gesprek besprak de behandelaar met dit kind dat het oudste kind mogelijk niet meer thuis zou slapen en niet meer thuis hoefde te wonen. Volgens de ouders werd hun kind geconfronteerd met de dreiging van een gezinsbreuk en “opgezadeld met een geheim”.

Het College van Toezicht verklaarde dit onderdeel ongegrond. In beroep oordeelde het College van Beroep:

“Het College van Beroep is van oordeel dat de jeugdprofessional dit gevoelige onderwerp niet met het jongste kind had moeten bespreken.”

Als dat toch zou gebeuren, had daarover vooraf met de ouders én het kind zelf overlegd moeten worden.

Verhalen uit het privéleven van de behandelaar, zoals over het overlijden van een huisdier, vond het College niet verwijtbaar. Wel verwacht het College dat je alert bent op het effect ervan.

Eerder stond al vast dat de behandelaar een lidmaatschap van een beroepsvereniging op de website vermeldde zonder lid te zijn. En dat de behandelaar “op een dreigende toon berichten” stuurde toen het gezin de behandeling wilde beëindigen.

Meerdere artikelen van de Beroepscode voor professionals in sociaal werk worden geschonden:

Artikel 4, bevorderen van het vertrouwen in het beroep

Artikel 5, respect

Artikel 7, informatievoorziening

Artikel 10, vertrouwelijkheid

Artikel 11, uitwisselen van informatie

Bij het gesprek met het jongste kind toetste het College aan artikel 10 en 11. Artikel 10: de professional behandelt informatie over mensen en hun omstandigheden vertrouwelijk. Artikel 11: voordat de professional informatie over een jeugdige cliënt aan derden geeft, vraagt die toestemming aan de wettelijk vertegenwoordiger(s).

Het College van Toezicht legde een berisping met openbaarmaking op. De behandelaar ging in beroep tegen de openbaarmaking. Het College van Beroep legde een voorwaardelijke schorsing op, te voorkomen met twintig supervisiebijeenkomsten over onder meer zelfonthulling, professionele distantie en werk en privé gescheiden houden.

Ook binnen één gezin is informatie over het ene gezinslid niet vanzelf bestemd voor het andere.

Zelfonthulling kan een doel dienen. Blijf kijken wat het met het kind doet.

Openheid naar een kind vraagt afstemming met wie het gezag heeft.

Voor mij begint het bij één vraag: van wie was deze informatie? Niet van het jongste kind. Het ging over de broer of zus en over een besluit dat misschien nog genomen moest worden.

Als jeugdprofessional wil je een kind helpen begrijpen wat er thuis gebeurt. Kinderen merken veel en verdienen eerlijke antwoorden. Openheid vraagt ook een afweging. Wie moet dit weten? Wie moet dit vertellen? En vooral: kan dit kind deze informatie dragen?

Voor mij raakt deze zaak daar: het kind kreeg iets te dragen wat bij de volwassenen hoorde.

Wanneer vraag jij eerst de ouders, voordat je iets met een kind bespreekt?

Wil je dit met je team? Stuur deze pagina door naar je leidinggevende.